Daoyin

Archeologische vondsten tonen gekleurde afbeeldingen op geglazuurde medicijnpotjes van mensen die Qìgong uitvoeren uit de Majiayao Cultuur periode (ongeveer 5000 jaar geleden), die opgegraven werden in de provincie Qinghai in China.

[ Grotere afbeelding 导引图]
In de oude Chinese klassieker Shangshu, geschreven tijdens de Han Dynastie (206 bc- 220 ad), leest men letterlijke verslagen over Qìgong. Tussen de overblijfselen uit de Ma Wang Dui graftombe uit de Westerse Han Dynastie (206-24 v.C.), opgegraven in Changsha, in de provincie Hunan, bevonden zich vele beschrijvingen van Qìgong.
Qìgong is al duizenden jaren enorm populair vooral bij mensen van middelbare leeftijd of ouder, voor wie Qìgong een actieve rol speelt bij het weren van ziektes, het bevorderen van de gezondheid en het verlengen van het leven.

Daoyin is een oude Chinese lichaam-geest oefening gericht op de gezondheid, maar ook op fysieke en geestelijke reiniging. De vroegere asceten geloofden dat het gebruikt kon worden om de "eeuwige jeugd" ( changsheng bulao ) te verkrijgen. De eerste historische verwijzing naar daoyin staat in de Zhuangzi, een Taoistische tekst geschreven tussen de 4e en de 2e eeuw voor Christus.

In en uit ademend, uitsturen en opnemen, ze laten het oude los om het nieuwe op te nemen. Ze zwaaien als beren en strekken zich als vogels - allemaal om een lang leven te krijgen. Het zijn Daoyin aanhangers, mensen die hun vorm voeden op zoek naar een lang leven zoals Pengzu.
(Zhuangzi, Keyi)

De officiele tekst op de site van het Chinese Olympisch Commitee luidt:

Daoyin -An Ancient Way of Preserving Life
Daoyin, or "xingqi," is a kind of callisthenic exercise combining breathing with bodily movements mimicking animals. Dao means to regulate qi, or vital energy, by guiding its flow in the body. Yin means to limber up the body and limbs through physical movements.

"Epigraph on Circulation of Oi, " an inscription on a piece of jade of the Warring States Period (475-221 BC), shows that people at that time already knew how to nourish qi and guide its flow in the body. Monographs on daoyin began to appear in the Western Han Dynasty (206 BC-AD 24). The daoyin diagrams painted on silk, unearthed from Tomb No.3 of the Eastern Han Dynasty (25-220) in Changsha, Hunan Province, are the earliest extant and most complete paintings on ancient callisthenics. The paintings depict in colour 44 persons of both sexes and different ages doing daoyin movements of various descriptions, Hua Tuo, a famous physician of the Period of the Three Kingdoms (220-280), adapted over I 40 daoyin routines into five groups of movements mimicking tigers, deer, bears, apes and birds to create a set of exercise called Five Animal Play. By the Song Dynasty (960-1279), daoyjn had developed into baduanjin (eight-section brocade), which has remained popular to this day. Other exercises like wenbaduan and yijinjing, which appeared in the Ming (1368-1644) and Oing ?1644-1911) dynasties, are a blend of qigong and massage.

Daoyin exercises have proved very effective in prolonging life. Dougong, a blind musician during the reign of Emperor Wendi of the Western Han Dynasty, kept practising daoyin until he died at the ripe old age of over 100. Sun Simiao, a noted medical expert of the Tang Dynasty (618- 907), performed doayin three times a day and lived to an age of 110. Lu You, a celebrated scholar of the Song Dynasty, was still going strong when he was well over 80. No wonder daoyin was called an art for achieving longevity in ancient times."